Van gewoonte naar verslaving? Nu willen stoppen, of toch niet?

Foto Henk Speksnijder

Roxanne is een 42-jarige alleenstaande moeder van een zoontje van vijf. Roxanne komt uit een gezin van vier. Zij heeft twee oudere zussen en één oudere broer, ze is het nakomertje van het gezin. Roxanne benoemt dat ze eigenlijk een hele goede jeugd heeft gehad. Ze heeft in een mooi huis gewoond, met een mooie tuin erbij. Zij gingen in haar jeugd twee keer per jaar op vakantie. Haar vader had in eerste instantie een goede baan maar zou destijds een eigen bedrijf beginnen met een compagnon. Hij is daarbij opgelicht en is toen bij zijn vrouw in het bedrijf gegaan. Zij had een kleidingzaak met luxe cadeautjes voor mannen en vrouwen. Zij hebben dat destijds uitgebreid naar drie winkels. Doordat zij deze winkels hadden ging er minder aandacht uit naar de kinderen. Zij kregen wel voldoende materialistische dingen zoals een scooter. Toen Roxanne negen jaar was, is haar destijds veertienjarige broer gokverslaafd geraakt waardoor op dat moment veel aandacht uitging naar haar broer. Haar zus is in dat jaar eveneens uit huis gegaan, toen was ze vijftien. Hoogstwaarschijnlijk stond dat in verband met de problematiek van haar broer en de ouders die druk waren met de winkels en zichzelf. In eerste instantie is ze met ruzie weggegaan, maar toen zij ging samenwonen hebben haar ouders haar geholpen zich te settelen. Zij ging toen met haar vriend samenwonen en zij hadden hun eigen appartement.

Roxanne keek erg tegen haar zus op en ging regelmatig bij haar logeren. Toen Roxanne zelf de leeftijd van twaalf bereikt had zijn de winkels failliet gegaan en moest het gezin verhuizen. Op twaalfjarige leeftijd kreeg ze van haar zus en diens vriend haar eerste hijsjes van een joint. In het begin zette dit zich voort door af en toe met een vriendinnetje te blowen. Dat was aanvankelijk erg leuk, maar het werd ook al snel een normale gang van zaken. Dat het al snel normaal werd had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat haar boer en zus ook blowden. Wanneer Roxanne dan thuiskwam gingen ze samen op haar zolderkamertje een stickie roken.

Sinds haar veertiende rookt Roxanne ook sigaretten. Haar ouders zijn bijna vanaf het begin op de hoogte geweest van het feit dat ze rookte en blowde. In het begin probeerde ze dit nog in het geheim te doen, maar later toen ze ook ging experimenteren met andere drugs heeft ze dit thuis bespreekbaar gemaakt. Ondanks dat het haar soms ruzie opleverde vond ze het wel belangrijk dat ze hierover eerlijk was. Toen Roxanne zestien was heeft ze nog een poos bij haar zus in huis gewoond. Ze is met haar zeventiende levensjaar samen gaan wonen, met een jongen die uiteindelijk aan de heroïne verslaafd is geraakt. De relatie is beëindigd toen Roxanne een jaar of negentien was. Ze is toen in haar huidige woonplaats gaan wonen en is al die tijd blijven blowen. Op een gegeven moment heeft ze een man leren kennen die in de koffieshop werkte. Zij hebben samen ook regelmatig geblowd. 
Met deze man is ze getrouwd. Hij is ziek geworden en later overleden aan kanker. Destijds besloot ze voor zichzelf: als ik dertig ben, stop ik met roken. Roxanne is nu 42 en rookt nog steeds. Nadat ze haar man had verloren had ze geen motivatie om met roken en blowen te stoppen. Ook heeft ze na het verlies van haar man verschillende sessies gehad met een psycholoog.

Na vijf jaar in dezelfde stad te hebben gewoond na het verlies van haar man, is ze vertrokken naar Amsterdam, omdat ze het gevoel had twee leventjes te leiden. Ze werkte in de horeca dus veel mensen begroetten haar op straat en vroegen hoe het met haar ging. Zij was daar op een gegeven moment klaar mee en is weggegaan. Ze heeft toen tien jaar in Amsterdam gewoond. Ook in Amsterdam heeft ze contact gehad met een vrouwelijke psycholoog. Daar wonend is ze blijven blowen, ondanks dat ze bij een vriendengroep zat waarvan zij de enige was die blowde. Zij is nooit een type geweest dat in de koffieshop ging zitten en apathisch voor zich uit keek. Zij is steeds gewoon haar wietjes gaan halen en voordat ze moest gaan werken rookte ze een paar jointjes en poetste ze haar huis.

In Amsterdam heeft ze een man leren kennen waarvan ze nu haar vijfjarig zoontje heeft. Deze man woont nog steeds in Amsterdam. Roxanne is zelf weer terug naar haar eerdere woonplaats vertrokken. Daar waar ook haar eerste man ligt begraven. Voorheen was ze hier angstig voor, wat dit met haar zou doen, maar ze ziet nu Amsterdam als een lange vakantie. Met de vader van haar kind heeft ze nog wel contact want haar zoontje gaat om de week een weekend naar hem toe en ook de vakanties worden verdeeld. Zij wil haar zoontje het contact met zijn vader niet afnemen. Op zich gaat dit allemaal wel goed, maar Roxanne heeft soms wel moeite met het stellen van grenzen.

De rauwe randjes van het verlies van haar man zijn er nu wel van af, maar ze merkt aan zichzelf dat er een knik in haar stem komt wanneer ze erover begint te praten. Ze heeft de afgelopen jaren veel moeite gehad met het vormgeven van haar toekomst. Ze had in het begin ook erg veel moeite met het zien van haar zus die wel een gezinnetje heeft. Roxanne vindt het nog steeds moeilijk na te denken over haar toekomst en kan dan ook geen antwoord geven op de vraag waar zij zichzelf over een aantal jaren ziet.

Roxanne is via de huisarts bij een praktijkondersteuner terecht gekomen. Dit omdat Roxanne aangaf niet lekker in haar vel te zitten en af en toe last te hebben van paniekaanvallen. Ze krijgt op dat moment hartkloppingen, is de controle even kwijt en wordt angstig dat er mogelijk iets met haar zou gebeuren. Wanneer haar de vraag gesteld wordt of haar paniekaanvallen mogelijk betrekking hebben op het verlies van haar man, bevestigd ze dat. Ze benoemt dat ze niet kan inschatten hoe haar leven er over twee jaar uit ziet en dat haar haren daar letterlijk van overeind gaan staan. Roxanne is van zichzelf een denker. Dit maakt dan ook dat het voor haar misschien beter zou zijn om te stoppen met blowen. Roxanne kan ook moeilijk omschrijven wat het haar oplevert als ze blowt. Ze voelt niet goed meer wat wiet met haar doet omdat ze voorheen altijd dagelijks rookte. Ze heeft met haar praktijkondersteuner ook gesproken over het feit dat ze het blowen eigenlijk wel beu was. Haar praktijkondersteuner heeft haar toen verteld over Nex2Next. Het heeft een aantal maanden geduurd voordat Roxanne daadwerkelijk contact op nam. Dit was voor haar een stap waarbij ze de confrontatie met zichzelf moest aangaan, alsof ze moest erkennen dat ze hulp van een ander nodig had.

Ondanks dat Roxanne in het begin drie weken achtereenvolgend gestopt is met blowen doordat ze dagelijks op whatsapp contact had met de ervaringsdeskundige, is zij toch weer af en toe gaan blowen. Op dit moment blowt ze voornamelijk voor de gezelligheid en alleen nog maar ’s avonds en niet dagelijks. Daarbij is wel merkbaar dat ze de volgende dag moelijker haar bed uit kan.

Van de ene kant wil Roxanne wel stoppen, voornamelijk in het belang van haar kindje. Voordat hij geboren was maakte het haar niet zoveel uit. Ze vindt het niet fijn dat haar zoontje zijn vader en haarzelf ziet roken en alcohol ziet drinken. Ze weet dan niet goed of ze nu wel of niet door wil gaan met blowen. Ze weet wel dat ze niet altijd lekker in haar vel zit en dat er iets moet veranderen. Haar gezondheid en paniekaanvallen zijn daarnaast eveneens een reden om te stoppen. Van de andere kant zegt ze ook dat blowen voor haar nauwelijks een probleem is geweest, dat ze zichzelf niet ziet als een verslaafde en twijfelt ze of ze wel echt helemaal wil stoppen.