Hoe de ziekte van een geliefde je leven kan beïnvloeden

Foto Henk Speksnijder

Dit verhaal gaat over de 63-jarige Jan. Hij woont al bijna zijn hele leven in dezelfde stad. Jan is een loyale man die al zijn hele leven graag zorgt voor anderen. Hij is na zijn middelbare school in de gehandicaptenzorg terecht gekomen, heeft daar een opleiding gedaan en heeft daar ongeveer zeven jaar gewerkt. Toen Jan een jaar of negentien was heeft hij zijn vrouw leven kennen die toen al epileptisch was. Jan was hiervan op de hoogte, maar dit was voor hem destijds geen probleem. Zij zijn getrouwd en hebben samen een dochter gekregen. Zijn vrouw zat destijds al in een rolstoel, want rond de leeftijd van vijfentwintig is bij zijn vrouw Primaire Progressieve MS geconstateerd.

Nadat Jan zeven jaar in de gehandicaptenzorg gewerkt had, kreeg hij de kans om de koel-vriesopslag van zijn vader over te nemen. Deze kans heeft hij op 27-jarige leeftijd, op advies van zijn vrouw, aangegrepen. In 2010 heeft Jan de koel-vriesopslag weer verkocht aan zijn broer en is hij met pensioen gegaan. Hij heeft daaropvolgend veel geld slecht geïnvesteerd in een project, waardoor hij veel geld is kwijtgeraakt.

Zijn vrouw is qua gezondheid steeds verder achteruitgegaan, waardoor ze veel hulpverleners over de vloer kreeg om voor haar te zorgen. “Toen had mijn vrouw zoveel hulp in huis nodig dat ik er gewoon hartstikke gek van werd”, verklaart Jan. Ook zijn privéleven leed eronder. Toen in 2011 zijn vrouw haar scheen- en kuitbeen brak kon ze zelfs in hun aangepaste woning niet meer vooruit en belandde ze in een verzorgingstehuis.

Jan gaat elke avond gezellig bij zijn vrouw eten in het verzorgingstehuis, één kilometer verderop. Daar helpt hij haar bij het eten, omdat haar handmotoriek steeds verder verslechtert. Vol trots vertelt Jan dat zijn vrouw voorheen altijd voor de klas gestaan heeft en dat ze tot op heden zelfs nog bezig is met de cliëntenraad van het verzorgingstehuis. Geestelijk mankeert zij dus niets, maar de vooruitzichten voorspellen dat het langzaam achteruit gaat met haar lichamelijke gezondheid.

Het alleen achterblijven in de grote woning, de zorgen rondom zijn vrouw en de financiële malaise hebben ervoor gezorgd dat Jan is gaan drinken. Hij vond het zo erg dat zijn vrouw in een rolstoel terecht kwam dat zijn droom tot op heden is, dat zijn vrouw weer opstaat uit haar rolstoel. Jan zag destijds door alles wat er op hem afkwam geen andere uitweg meer. Hij stootte in die tijd zijn vrienden en familie af, hij vermeed contact omdat hij daar geen zin in had. Hij wilde graag alleen een glaasje drinken en niet met anderen. Onbewust liet hij anderen op dat moment niet te dichtbij komen en was Jan niet zichzelf meer. Ook sliep hij destijds erg slecht. Zijn dochter maakte zich zelfs zo erg zorgen dat ze dacht dat Jan depressief was.

Zijn dochter heeft hem toen ‘een schop onder zijn kont gegeven’, waardoor hij ook zelf inzag dat het echt niet goed met hem ging. Zij heeft een afspraak met de huisarts gemaakt, die hem doorverwees naar Novadic-Kentron. Bij Novadic-Kentron heeft Jan een jaar lang een programma gevolgd van een aantal sessies. Soms had Jan een gesprek met iemand van maatschappelijk werk en soms met een psycholoog. Ook heeft hij een gesprek gehad met een psychiater om te kijken of er ook daadwerkelijk sprake was van een depressie, maar dit bleek achteraf een dipje te zijn geweest waarbij het allemaal teveel voor hem was. Hij heeft daar eveneens van de arts medicatie gekregen om zijn alcoholgebruik langzaam af te bouwen. Toch is Jan destijds van de ene op de andere dag gestopt met drinken. Hij heeft hier nauwelijks moeite mee gehad. Nu neemt Jan nog wel af en toe een wijntje bij het uiteten, maar hij drinkt verder geen alcohol meer. Hij heeft van Novadic-Kentron het advies gekregen om naar Nex2Next te gaan. Vandaar dat er een ervaringsdeskundige een keer of zes bij hem thuis over de vloer is geweest.

Nu komt zijn vrouw regelmatig naar huis met de elektrische rolstoel. Ook begeleidt Jan een zwakbegaafde jongen en ondersteunt hij de overbuurman van zijn vrouw. Opvallend is dat Jan altijd een zorgend type is geweest. Hij verzorgt en helpt anderen graag. Zou het voor hem als falen gevoeld hebben toen hij de zorg van zijn vrouw aan anderen over moest laten?